SAKLANMAYAN HEP EBE...MELİKE ŞEHNAZ

 





**Saklanmayan Hep EBE...


Konuşur gibi yazıyorum şiirlerimi sana
yazıyormuş gibi anlatıyorum,
hafıza koridorlarının kuru kalabalığını...

ilkel bir takvimin ağıt kokan yapraklarında sustum!
oniki hayvan resmi vardı çok korktum pustum...
kevserden bakaraya bir infial hali
üstelik kutsal saydığım herşey siyasi...

kırk yıllık kani olur mu yanni derken biri
çıkmazındayım;
ben kani miyim?
yanni(s) mi?

anlamsızlığını anladığım anda soruların,
verilen cevaplar...
dördüncü evrede çaresiz
habis ilerlemiş kuru bir sevda masalı

esaretini istediğin gölnümdeki balkon menekşeleri
ki onlarda,çilek fidelerinin hemen yanında dikili
gösterişsiz, bereketli,üçüncü tür ırk gibi...

hania da aklımın yarısı
bir yunan ezgisine takılı...
diğer yarısı konyada,
mevlanaya asılı...


sevgilim;
şimdi gönderde bayrağın
bağımsızlığını yeni kazanmış bir mayın...

sen;
kocaman arazileri olan
ama hiç derebeyi olmayan,
sosyalist bir tümce...
kazanımların dürüstlüğün ölçüsünde
parmakların kusursuz kendi yüzünü ellesene...

bana bağışla arazilerinden bir kaç metre kare
zaman, zaman saklanabileceğim bir alan olsun sadece
önüm,arkam,sağım,solum sobe...
biliyorsun;
saklanmayan,
hep
EBE...

Yorum Yaz
Arkadaşların Burada !
Arkadaşların Burada !